Wanneer een eigen bad loont
Een privézwembad is op zijn best als het strand niet om de hoek ligt. Een finca in het binnenland of een villa in de heuvels achter de kust geeft ruimte en stilte, maar voor de zee pak je de auto. Dan is het bad in de tuin geen extraatje meer. Het is de plek waar je dag zich afspeelt: een duik voor het ontbijt, een boek in de schaduw, nog even zwemmen als de zon achter de heuvel zakt.
Met kleine kinderen werkt het net zo. Na het middagslaapje kunnen ze meteen het water in, zonder tassen in te pakken of een parkeerplaats bij het strand te zoeken. En op een dag dat het strand vol ligt, heb je je eigen water.
Huur je een appartement aan de boulevard en lig je toch de hele dag aan zee, dan betaal je voor een bad dat je nauwelijks gebruikt. Een gedeeld zwembad in een klein complex is dan vaak genoeg.
Maat en diepte
Foto’s maken een zwembad groter dan het is. Vraag de afmetingen en de diepte, aan beide kanten. Een klein bad is fijn om af te koelen; wie baantjes wil trekken, heeft lengte nodig. Voor kinderen telt vooral een ondiep deel met een brede trap. Daar spelen ze, en daar stap je zelf rustig het water in.
Vraag ook hoe de bodem verloopt. Een plotselinge overgang van ondiep naar diep zie je niet op een foto, wel op een plattegrond of als de eigenaar het beschrijft. Wil je duiken, vraag dan uitdrukkelijk of het bad daar diep genoeg voor is.
Een hek om het water
Met kinderen is dit de eerste vraag. Is het zwembad omheind, met een poortje dat vanzelf dichtvalt? Of ligt het open in de tuin, met het terras er direct naast? Een rolluik of afdekzeil helpt, maar alleen als het ook echt dichtgaat zodra niemand zwemt. Een zwembadalarm is een aanvulling, geen vervanging van een volwassene die kijkt.
Let op de rand. Tegels die glad worden als ze nat zijn, een overloop waar kleine voeten over struikelen, een trap zonder leuning. En kijk of je het water ziet vanuit de keuken en vanaf het terras. Een bad achter een muur of onder aan een trap houd je minder makkelijk in de gaten. Neem je een hond mee, dan wil je ook een trap waarlangs hij zelf weer uit het water komt; meer daarover in de gids voor een vakantie met de hond.
Het fijnste zwembad is het bad dat je vanaf het terras kunt zien.
Zon, schaduw en buren
Op de foto ligt het zwembad altijd in de zon. Vraag hoe dat ’s ochtends en aan het eind van de middag is. Een bad dat de hele dag zon krijgt, is in het voorjaar en het najaar heerlijk. Midden in de zomer wil je er juist schaduw naast: een pergola, een paar bomen, een overkapping bij het terras. Ligbedden zonder parasol blijven op een zomermiddag leeg.
Dan de buren. In een villawijk aan de kust kunnen de huizen dicht op elkaar staan. Vraag of andere huizen of terrassen uitkijken op het zwembad, en of er een muur of haag omheen staat. Op een finca tussen de olijfbomen hoor je ’s middags alleen krekels. In een wijk met tien zwembaden hoor je ook de kinderen van de buren.
Warm water, schoon water
Vraag of het bad verwarmd kan worden en of dat in de prijs zit of als toeslag wordt gerekend. In het voorjaar en het najaar is een onverwarmd bad fris; met verwarming zwem je ook in mei of oktober nog met plezier.
Vraag ook wie het bad schoonhoudt. Komt er tijdens je verblijf iemand om het water te testen en de filters te reinigen, en op welke dag? Dan weet je dat er een vreemde door de tuin loopt, en ben je niet verrast. Heeft iemand in je gezelschap een gevoelige huid, vraag dan of het bad met chloor of met zout wordt behandeld. Een buitendouche naast het zwembad houdt zand en zonnebrand uit het water.
Welke streek past bij een villa met zwembad
Aan de Costa Blanca liggen de bergen dicht achter de kust: de Montgó tussen Dénia en Xàbia, de Serra de Bèrnia ten noorden van Altea. Moraira heeft bergen en wijngaarden in de rug, en strenge bouwregels houden er hoogbouw tegen. Een villa op zo’n helling geeft je uitzicht over zee, al rijd je dan naar het strand. De beste maanden zijn juni tot en met september, met zeewater van ± 26 °C in augustus. Wie in het voorjaar of najaar gaat, heeft aan een verwarmd bad het meest.
In Andalusië liggen de witte dorpen in het binnenland, in de bergen van Cádiz en Málaga. Mei en juni, september en oktober zijn er de beste maanden; in juli en augustus is het in het binnenland heet. Daar is een eigen bad met schaduw meer dan een luxe. Aan de Costa del Sol ligt een smalle kuststrook onder bergketens als de Sierra de Mijas en de Sierra Blanca. Hoe hoger je op de helling huurt, hoe ruimer het uitzicht en hoe langer de weg naar zee.
De Costa Cálida in Murcia is droog en warm, met zeewater van ± 27 °C in augustus. Op de Canarische Eilanden kun je het hele jaar terecht; vraag daar in de winter of het bad verwarmd is. De Costa Brava is in het noorden ruig, met kliffen en kleine baaien, en het zeewater is er met ± 24 °C in augustus wat frisser dan aan de Costa Blanca en de Costa Cálida. Een huis met zwembad in het binnenland van de Baix Empordà geeft je daar rust op korte afstand van de baaien.
Vraag dit na voor je boekt
- De afmetingen en de diepte, het ondiepe deel en de trap.
- Een hek met een poortje dat vanzelf dichtvalt, een afdekking of een alarm.
- Of het water zichtbaar is vanuit de keuken en vanaf het terras.
- Zon en schaduw bij het bad, ’s ochtends en aan het eind van de middag.
- Inkijk en afstand tot de buren.
- Verwarming: of die er is en of er een toeslag voor geldt.
- Wie het bad schoonmaakt, en op welke dag.
- Of het zwembad alleen voor jullie is, of gedeeld met andere huizen.
